دو فرصت تکرارناپذیر
در مدرسه و دانشگاه دو فرصت است که هیچ وقت تکرارپذیر نخواهد بود: فرصت فراگیری و فرصت خودشناسی
اگر هر روز بیشتر از دیروز یاد گرفتی و اگر هر روز بیشتر از دیروز خودت را شناختی تو دانشآموز یا دانشجوی واقعی هستی.
یادگیری با دلیل
استادی میگفت: یک دانشآموز و یا دانشجو چیزی را یاد میگیرد که برای او جالب و واجد ارزش باشد. بقیّهی موارد را تا زمانی در حافظه نگه میدارد کهدر امتحانات از آن استفاده نماید. سپس آنها را از حوزهی ذهن طرد میکند.
علّت موفّقیّت از دانشآموز موفّقی پرسیدم : چگونه درسها را اینگونه عالی و خوب یاد میگیری؟ او گفت: خیلی ساده است. وقتی زبان انگلیسی میخوانم ،مثل کسی که در انگلستان متولّد شده است فکر میکنم. وقتی زیستشناسی میخوانم مثل یک زیستشناس مطالب کتاب را میخوانم و وقتی تاریخ میخوانم انگار که خودم در گذشته زندگی کردهام.
فرصت تازه شدن بر سردر ورودی یک مرکز آموزشی نوشته شده است : آنچه تحصیل به محصل می دهد فرصت تازه شدن و راههایی برای کشف خویش است و فقط افراد بالغ و رشید از تازه شدن، استقبال میکنند.
تنفس تحصیلی
در ورودی یک کلاس درس این جمله به چشم میخورد: کلاس درس آغازی است برای انتقال اندیشهها، همچنانکه هر تنفسی رفت و برگشت دارد، هر اندیشهای نیز بایستی فرصت گفتن و شنیدن داشته باشد. فقط گفتن و فقط شنیدن نیمی از تنفس تحصیلی است.
چشم انداز
چهار دانشجوی جدید وارد دانشگاه شدند.
اولی: از موفّقیّت تحصیل در دانشگاه چشماندازی ساخته بود که به خانه مجلل، همسر، باغچهی پر از گل منتهی میشد. دومی: موفّقیّت تحصیلی را هدیهای به پدر و مادرش میدانست که برایش زحمت زیادی کشیده بود سومی: موفّقیّت تحصیلی را فرصتهای شغلی جدیدی میدانست که به سراغش خواهند آمد. چهارمی: موفّقیّت تحصیلی را فقط پلهای میدانست که او را به هدف نهایی اش که خدمت به جامعه بود، یک قدم نزدیکتر میکند.
| 
