انسان‌ها همیشه محتاج موجودات ریزتر از خود هستند. تحقیقات «گری استرابل» در دانشگاه مونتانا در آمریکا، بار دیگر این واقعیت را اثبات کرد. این دانشمند کشف کرد هنگامی که اکسیژن هوا کم می‌شود، قارچ گلیو کلادیوم روزام ( Gliocladium roseum) شروع به تولید هیدروکربن می‌کند.

انسان‌ها همیشه محتاج موجودات ریزتر از خود هستند. تحقیقات «گری استرابل» در دانشگاه مونتانا در آمریکا، بار دیگر این واقعیت را اثبات کرد. این دانشمند کشف کرد هنگامی که اکسیژن هوا کم می‌شود، قارچ گلیو کلادیوم روزام ( Gliocladium roseum) شروع به تولید هیدروکربن می‌کند.استرابل دانشمندی مشهور است که برای تحقیق دوباره میکروب‌های مفید مناطق مختلف را زیر پا گذاشته است، خصوصا برای کشف قارچی که حاوی تکسول بود (داروی قوی ضد سرطانی: Taxol)، دنیا مدیون این دانشمند بزرگ است. همچنین وی باکتری‌ای را کشف کرده است که امروزه حدود پنجاه مولکول آنتی بیوتیک از آن گرفته می‌شود.اما گفتی است همین دانشمند، برای درمان درختان نارونی که قربانی یک بیماری هلندی شده بودند، اقدام به انجام یک تحقیق غیر قانونی باکتری شناسی در جنگل‌های مونتانا کرده است که دوره‌های درخشان زندگی علمی‌اش را زیر سوال برده است. در این باره بحث‌های بسیاری شد، اما هرگز کسی نتوانست مانع تحقیقات میکروب‌شناسی او شود. تا اینکه بالاخره چندی پیش مجله علمی میکروبیولوژی خبر از کشف خاصیت جادویی قارچ گلیو کلادیوم روزام داد؛ قارچی که تاکنون برای جلوگیری از فساد توت فرنگی مورد استفاده قرار می‌گرفت. در هوای آزاد، در میان درختان شمال پاتاگونیا، جایی که استرایل آن را کشف کرد، از این قارچ‌های کوچک گاز متصاعد می‌شود، و اگر در فضا اکسیژن کمی وجود داشته باشد، این گاز حاوی یک سری مولکول‌های فرار هیدروکربونیک خواهد بود که در حالت عادی در گازوئیل تبخیر شده وجود دارد.این کشف مورد استقبال صنعتگرانی قرار گرفت که در پی یافتن روش‌های تولید میدان‌های سوختی جدید هستند. اما احتمالا سال‌ها زمان می‌برد تا رهایی از بحران سوخت به دست این قارچ‌های کوچک را بیاموزیم.